مکانیسمهای بازدارنده شعله-مکانیسمهای بازدارنده شعله بر پایه فسفر- عمدتاً شامل جنبههای زیر است:
تشکیل ترکیبات فسفر: در دماهای بالا، مواد بازدارنده شعله{0} بر پایه فسفر تجزیه میشوند و موادی مانند اسید فسفریک و اسید متافسفریک تولید میکنند. این مواد باعث کم آبی و زغالشدن پلیمر میشوند و یک لایه زغال غیرقابل اشتعال ایجاد میکنند که در برابر گرما و اکسیژن عایق میشود و در نتیجه از گسترش شعله جلوگیری میکند.
اثر گرماگیر: فرآیند تجزیه بازدارنده شعله اغلب با واکنش های گرماگیر همراه است که به کاهش دمای سطح ماده و کاهش سرعت احتراق کمک می کند.
حذف رادیکال های آزاد: ترکیبات فسفر می توانند با رادیکال های آزاد موجود در شعله واکنش دهند و واکنش زنجیره ای احتراق را قطع کرده و تولید گازهای قابل احتراق را کاهش دهند.
تشکیل یک پوشش مذاب: فسفاتهای تولید شده در طی تجزیه برخی مواد بازدارنده شعله{0} مبتنی بر فسفر (مانند APP) میتوانند یک پوشش شیشهای ایجاد کنند. این لایه یک مانع اضافی در برابر اکسیژن ایجاد می کند و اثر بازدارنده شعله را افزایش می دهد.
